Pagina 9 - untitled

Basis HTML versie

9
ophouden. Het ‘bedrijf’ ligt op een flinke afstand
van zijn woning. Om toch bij de dieren te kunnen
zijn, heeft hij in één van de ruimten van de vele
schuren op het land een apart ‘Praethuys’ ingericht,
waar dagelijks een aantal vaste gasten komen koffie
drinken. Hier komen alle grote en kleine wereld-
problemen aan de orde. Als wordt rondgekeken
in dit gezellig ingerichte vertrek, vallen meteen
de vele kippen- en eendenposters op. Met zijn
witborsteenden behaalde hij in 2003 bij KPV te
Beverwijk het predicaat U. Vanaf 1952 heeft Van
der Laan witborsteenden commercieel gehouden.
Na de teloorgang van de houderij van legeenden
werden meerdere soorten oorspronkelijke eenden
gehouden. Hiervoor werden voor alle soorten af-
zonderlijke hokken aan de kant van de brede sloten
gemaakt. Het nadeel van deze soorten vindt Van
der Laan dat deze niet los kunnen zwemmen. Toch
begon het bloed weer te kriebelen en in 1984 werd
via Hans van der Zaan en Jan Vogel de draad weer
opgepakt. Siem Bark leverde hem vervolgens een
eend met acht pullen en zo is hij dus weer volop
aan het fokken geslagen. In de loop der jaren heeft
hij een zeer uniforme stam opgebouwd.
Als het gesprek op het los laten zwemmen van de
witborsteenden komt, dan ontbreekt het niet aan
anekdoten. Door het polderbestuur werden los
zwemmende eenden niet zo gewaardeerd en feite-
lijk verboden. Menige boer schreeuwde moord en
brand, als er weer eenden op de landerijen waren
neergestreken. Ook was er nogal eens onenigheid
tussen de verschillende eendenhouders. Niet zelden
werden eenden van andere houders gevangen en
verkocht. Niet verwonderlijk dus dat de onderlinge
sfeer tussen de eendenhouders wel eens te wensen
overliet.
Als regel fokt hij ongeveer 50 tot 60 kuikens, echter
het afgelopen jaar was het heel slecht verlopen. Met
kennis van zaken zijn de fokstellen samengesteld en
met goede moed wordt het nieuw fokseizoen weer
tegemoet gezien.
Een bezoek aan Cor Schot te Watergang leert dat
we hier in een uitzonderlijk mooi en rijk waterge-
bied terecht zijn gekomen. De Dorpsstraat is er
één, waar een vrachtauto met geen mogelijkheid
over kan en de brug is zo smal dat de spiegels van
de auto bijna ingeklapt moeten worden. Na de brug
is de weg waaraan Schot woont nauwelijks breder
dan een fietspad. Wat een rust en wat een voorrecht
om daar te mogen wonen (Waarland is anders ook
om jaloers op te kunnen worden. RH).
Inmiddels fokt Schot al twaalf jaar Noord-Hol-
landse witborsteenden, die hij destijds van Siem
Bark heeft betrokken. Zo af en toe worden er dieren
van Van der Laan of Meijsen betrokken, ter voor-
koming van te enge inteelt. Eigenlijk wilde Schot
al langer dit ras gaan houden, de drang daarnaar
moet teruggevoerd worden naar zijn jeugd, toen
zijn vader ook deze eenden hield en dat blijft je
toch bezighouden. Voordat werd overgegaan op
de witborsteenden, hield hij onder meer Kwakers
en Carolina eenden. Het probleem van Carolina
eenden is, dat ze niet los kunnen zwemmen, want
je ziet ze zelden terug! Hoewel zijn erf niet groot
is, heeft hij het geluk van het Hoogheemraadschap
een stuk terrein te kunnen huren. Met een bootje
moet daarom vanaf zijn erf de brede sloot overge-
stoken worden. In de sloot is een gedeelte afgezet
waar de eenden tijdens het begin van het fokseizoen
in verblijven. Als de eenden op een eerder tijdstip
worden losgelaten zijn het de woerden van deWilde
eenden, die niet nalaten te paren, met het gevolg
dat er veel kruisingsproducten geboren worden.
Als de ergste druk van de woerden van de Wilde
eenden is geluwd, mogen de eenden dagelijks los,
maar niet, nadat de eieren zijn gelegd. Tegen de tijd
dat Schot vindt dat er jonge dieren moeten komen
krijgen de eenden meer de vrijheid en zoeken onder
meer onder rieten afschermingen een beschutte
plek op. Ook gebeurt het wel, dat ze wat verder van
huis een mooi plekje hebben ontdekt. Aanvankelijk
fokte Schot jaarlijks zo rond de 100 kuikens, wat
teruggebracht is tot 15 tot 20 stuks. De kuikens
worden veelal kunstmatig opgefokt, wat inhoudt
dat ze niet ten prooi vallen aan snoeken, reigers
en dergelijke gasten. Nadien legt de eend weer en
mag ze het broedsel, bij voldoende kuikens, in alle
vrijheid zien groot te brengen.
Slot
Het was voor uw verslaggever een fijne dag te
mogen spreken met liefhebbers die de Noord-Hol-
landse worstborst eenden een warm hart toedragen.
Hoewel het weer triest was, waren de gesprekken
warm en was het onthaal zeer aangenaam. Alle
drie beschikken ze over prima fokdieren, het re-
sultaat van, met kennis van zaken, de fokdieren op
kwaliteit te selecteren. Maar ondanks dit positieve
verhaal, heeft het aantal fokkers uitbreiding nodig.
De historie heeft geleerd hoe snel een ras van de
aardbodem verdwenen kan zijn. Laat dat voor de
Noord-Hollandse witborsteend niet gebeuren.
De Gedomesticeerde Watervogel Vereniging zal
iedere geïnteresseerde voor dit ras graag op weg
helpen. Secretaris van deze vereniging is Roelof
Jan Breman, Kerkweg 25, 8355 BH te Giethoorn,
tel. 0521-361212.
Een satellietfoto van Watergang in Noord-Holland. Het vele water in deze omgeving was het ideale
leefgebied voor Noord-Hollandse watervogels (bron: Google Maps).
Cor Schot, een gezellige en enthousiaste prater
als het over de witborsteenden gaat.