Pagina 49 - untitled

Basis HTML versie

49
rastypische dieren te zien, maar toch ook een aantal
die de naam Carrier eigenlijk helemaal niet mogen
dragen. Dieren die meer lijken op een kruising tus-
sen een postduif en een Carrier horen niet op de
show thuis. Han Voerman liet een prachtige witte
duivin zien. Zij won zeer verdient de Grote Prijs van
Nederland. Als de staartconditie nog iets beter was,
was er misschien nog wel meer mogelijk geweest.
Hierna een mooie inzending
Franse bagadetten
. De
eerste maakte gelijk indruk, wat een knots van een
doffer. Deze vogel was niet alleen de grootste, maar
had daarbij een prima stand en een fraaie krachtige
snavel en een mooie kopbelijning. Hij scoorde
verdient 97 punten. Combinatie de Zandhoeve
liet naast deze witte ook een prima blauwe zien,
die opviel door zijn korte lichaam, prima stand en
type. In z’n geheel had hij nog iets groter gemogen,
vandaar nu 95 punten. De blauwbonte van dezelfde
combinatie wist 96 punten te halen. Persoonlijk
sprak de kopbelijning me niet zo aan, van formaat
was het een indrukwekkende vogel. Vier inzenders
lieten een mooie collectie
Neurenberger bagadetten
zien. Grote winnaar was hier Cees Verkolf. Hij
wist met zijn dieren acht keer 96 en twee keer 97
te scoren. Dit waren allemaal dieren met prima
types, snavels en kopbelijningen. Graag zou ik een
aantal dieren toch iets korter in de achterpartij zien
en de koppen wat gevulder, achter de wrat. Als de
belijning en de snavels goed zijn, kan er in mijn
beleving wat meer nadruk gelegd worden op de
vulling. De lat ligt al hoog, maar mag misschien
inmiddels weer iets hoger.
De
Valkenetten
sloten de rij van de wratduiven.
Han Voerman won hier met een oude gele duivin.
Veel dieren laten het, in mijn beleving, wat zitten
in de regelmatigheid van de oograndstructuur.
Natuurlijk is het moeilijk om deze mooi regelmatig
te fokken, maar persoonlijk vind ik het storend dat
er nogal wat dieren zijn die aan de achterzijde van
de oogranden weinig structuur tonen. Persoonlijk
sprak de jonge rode doffer van Willy Coppens me
erg aan.
De Kipduiven
(Tekst: Jouke van de Siepkamp)
Bij de
Maltheser kipduiven
slechts eenmaal 96 punten
Norwich kropper, geelzilver, doffer oud van Bennie Kleine,
97 punten.
Brünner kropper, wit, duivin jong van Bennie Kleine, 96 punten.
Elbinger witkop, zwart, doffer oud van Cas Butter, 96 punten.
Ter erkenning King, bruinbont van Jan Swinkels. Ter
nagedachtenis aan Jan van Haaren.
voor een jonge witte doffer van Piet van Paridon.
Diverse dieren moesten meer hals- en beenlengte
tonen en de halsdracht moest rechter.
De
Kings
waren met 112 stuks vertegenwoordigd.
Bij de witte 96 punten dieren van Rudi Lambrechts,
Theo Thomassen, Theo v.d. Bogaard, Hub Maar
en Comb. De Bruijn v/d Burgt.
Er moet wel meer gelet worden op de hals-beenlijn
en de versmalling in de stuit. Ook zijn er dieren
die wat iel in snavel zijn en waarbij de oograndjes
iets vrijer mochten. Ook moest bij veel dieren de
borst voller en geronder. Dit was ook het geval bij
de zwarten. Bij de blauw zwartgebanden opletten
dat de achterkop beter afgerond is. Ook hier weer
de hals-beenlijn en de versmalling in de stuit. De
rode dieren hebben echt wel meer fokkers nodig
om deze kleurslag in de buurt te brengen van de
witten en de blauwen. Richard van Rhee blijft deze
kleurslag nog steeds trouw. In bruin een fraaie oude
duivin van Theo van de Bogaard. Comb. De Bruijn
v/d Burgt showde een fraaie jonge indigogebande
doffer. Monica Grünzig showde fraaie blauw en
donker gekraste dieren. De winnende jonge doffer