Pagina 43 - BW_KLEINDIER MAGZINE 4.pdf

Basis HTML versie

43
doende breedte, dan wel te lange snavels bestaat. De
snavel moet in verhouding met het kopje zijn. Als
het kopje niet voldoende ontwikkeld is, zal de snavel
te smal zijn. Slechts weinig dieren die daarin tekort
schoten. In alle kleurslagen fraaie dieren. In de witte
kleurslag viel zowel bij de oude woerden als eenden
het hoogste predikaat, met als winnaar het woerdje
van M.G. Rietveld te Nieuwerbrug.
Samenvattend
Vooral de gedomesticeerde watervogels zijn bij
uitstek geschikt om geshowd te worden. Juist op
de Bondsshow waar de Gedomesticeerde Water-
vogel Vereniging haar clubshow onderbrengt kan
opgemaakt worden, hoe de stand van het ras er
voor staat. De veelheid aan rassen en kleurslagen
geeft vooral de bezoeker een beeld wat er zoal door
fokkers in stand wordt gehouden. Ons cultureel
erfgoed verdient dat!
Oorspronkelijke watervogels
Nooit eerder waren er zo weinig oorspronkelijke
ganzen! Slechts 2 paar Brandganzen geven geen
beeld van wat er aan moois in die groep aanwezig is
onder de fokkers. Bijzonder fraai van kleur de rode
Casarca’s met het hoogste predikaat voor Peter
van de Brink uit Putten met een oude woerd. De
woerden van de Peposaca’s moet de snavelkleur fel
rood zijn. Een iets intensievere kleur is welkom.
De Europese- en Bahama pijlstaarten zijn wel eens
beter geweest, mogelijk is dit een gevolg van de
vorst? Opvallend was het fraaie type en bouw bij de
Sikkeleend woerden wat ook gold voor de woerden
van de Europese slobeend. Tekening en kleur lieten
weinig te wensen over. Krakeenden en dan vooral
de woerden zijn apart en zeer sprekend van borst-
kleur en tekening, iets wat menigeen aanspreekt.
De eendjes zijn eenvoudig van kleur, waarmee niet
gezegd kan worden dat het niet mooi is! Mandarijn-
Peter van de Brink te Putten showde deze rode
Casarca met predikaat U 97. Doordat deze zich
op de foto helaas iets opricht, komt het type niet
op zijn best uit. Kleur en tekening laten niets te
wensen over.
Rouaan eend Frans type m.j. van R.J. Breman
te Giethoorn behaalde F 96. Hoewel op de foto
iets ruw in bevedering, laat deze een fraaie
spiegelkleur, poot- en snavelkleur zien.
Eend van Vorst, m.o. F 96. Deze woerd is
wat ruim in de onderbelijning. Fraai is de
snavelkleur. Hoewel het contrast daarvan
met de veer- en pootkleur mooi aandoet, is de
pootkleur niet overeenkomstig hetgeen in de
Standaard is opgenomen. Punt van discussie?
Eig. R.J. Breman te Giethoorn.
Smaragd eend m.j. F 96. Fraai is de snavelkleur die
tot de punt zwart is. Een iets intensiever pootkleur
is bij woerden nauwelijks haalbaar. De glans
straalt ervan af. Eig. J.R.S.M. IJpma te Waarland.
Deze oude Slobeend (v) met ZG 93 geeft goed weer, hoe perfect kleur en
tekening is. Mooi komt de kleur op de vleugel en spiegel tot zijn recht. Een
bijzonder fraaie snavel siert het geheel. Blijkbaar heeft deze eend zich
tijdens de keuring niet van haar beste kant laten zien! Eig: E.P. Leenstra.
R. Bosma te Rohel is een groot liefhebber van Muskuseenden en liet onder
meer deze fraaie zwart wildkleur m.j. zien, die met F 96 werd bekroond.
Met name de kopuitmonstering is voor een jonge eend fraai. Op de foto
komen de sterk ontwikkelde (scherpe!) nagels goed uit.