Pagina 11 - cover-nr-08.indd

Basis HTML versie

431
Echte scharrelkippen zijn er in Nederland maar
weinig. Kippen die onafhankelijk van de mens
in alle vrijheid leven. Daarom, voor ze door de
vogelgriepmaatregelen straks ècht uitsterven,
hier een eerbetoon.
Het is een doodgewone kip, echt een beestje van
niks. Zoals deze kip zijn er ontelbaar velen in ons
land. Maar toch is er met deze kip iets bijzonders
aan de hand. Niet alleen omdat hij in mijn dorp
woont en ik hem dus ken, maar ook omdat vele
tienduizenden andere mensen hem inmiddels
kennen.“Hoe is het met de kip?” vragen de mensen
mij als ze horen uit welk dorp ik kom. De regionale
kranten hebben artikelen over hem geschreven.
Inmiddels is de kip een plaatselijke beroemdheid
geworden. Ja, we kunnen zelfs spreken van een
echte attractie!
Door mijn dorp loopt een snelweg. Tijdens de och-
tend- en avondspits kruipen automobilisten in kilo-
meters lange files voorwaarts richting de grote stad.
En daar in de berm langs die snelweg kun je hem
zien scharrelen: de kip. Al ruim twee jaar woont hij
daar, helemaal in zijn eentje. Zijn leefomgeving is
bepaald ongewoon. Aan de ene kant wordt de brede
grasstrook met struiken begrensd door de snelweg
en aan de andere kant door spoorrails. Elke morgen
na het ochtendkrieken stapt de kip parmantig rond
in het gras langs de vluchtstrook en pikt op wat de
mensen hem vanuit de langzaam voorbij rijdende
auto’s toegooien. Vijanden heeft hij niet. Voor de
auto’s is hij totaal niet bang en zijn natuurlijke vij-
anden, vossen en roofvogels, halen het niet in hun
hoofd om te gaan jagen naast een snelweg. Zolang
de mensen in hun auto’s blijven zitten blijft de kip
rustig rond scharrelen. Maar stapt er een mens uit,
dan vliegt hij het struikgewas in.
Duizenden automobilisten kijken elke morgen
reikhalzend naar hem uit. Zijn aanwezigheid ver-
zacht hun fileleed. Ze koesteren hem, wensten hem
geluk tijdens de barre vogelgrieptijden en zijn er
trots op dat hij er nog steeds zo goed uitziet. Hij is
hun eigen file-kip.
Inmiddels hebben zich verschillende kippendeskun-
digen over dit kipfenomeen gebogen en geven zij
hun commentaar in de plaatselijke kranten. “Deze
kip blijkt een echte survivor, hij redt zich ondanks
zijn onnatuurlijke biotoop, toch prima. In de strui-
ken lijkt hij genoeg beschutting te vinden voor de
winter en er groeien rozenbottels en vlierbessen.
Maar hij redt zich vooral door wat de mensen hem
toegooien vanuit de auto’s”. Een andere deskundige
concludeert dat de kip waarschijnlijk een haan is
en ooit gedropt werd door mensen. “Wellicht dat
ze hem ooit als kuikentje aanschaften en toen hij
eenmaal begon te kraaien problemen kregen met
De echte scharrelkip
Tekst: Ina Martens-Tuil, tekening: Joh. Qualm
de buurt en hem toen kwijt wilden”. Weer anderen
maken zich zorgen over zijn sociale leven: “Het
is niet goed dat hij er alleen zit want een kip is
een gezelschapsdier. Normaal gesproken zoeken
kippen elkaar op. Maar als hij desondanks toch de
eenzaamheid kan verdragen kan hij het hier er nog
wel tien jaren volhouden…..” Het lukt journalisten
echter nauwelijks om hem voor hun lens te krijgen,
zo gauw ze een voet buiten hun auto zetten is de
kip gevlogen.
Echter ook in woonwijken van steden leven soms
nog echte scharrelkippen. Vaak in kleine plant-
soenen of op begraafplaatsen. De beesten zijn van
niemand en leven van de voedselresten die hen door
mensen worden gegeven die zich verantwoordelijk
voelen voor de dieren. Vaak gaat het ook hier om
hanen die uiteindelijk zullen uitsterven door gebrek
aan voortplantingsmogelijkheden. Veilig is het in de
stad echter beslist niet. Vooral honden willen nog
wel eens een kip doodbijten en automobilisten zijn
niet voorbereid op plotseling overstekende hanen.
Langs de bosranden leven hier en daar ook groepjes
verwilderde kippen. Voor honden en auto’s hoeven
ze vaak niet bang te zijn, maar des te meer voor
roofdieren en voedselnood in de winter.
Nee, een slimme kip die zijn vrijheid lief heeft ver-
stopt zich niet, maar zorgt dat hij een publiekstrek-
ker wordt langs de snelwegen! Vooral op plaatsen
met struikgewas en langzaam vooruitschuivende
blikken voertuigen. En als U goed oplet dat ziet U
zelfs dat er steeds meer slimme kippen bij komen
inNederland. Want natuurlijk is onze dorpskip niet
de enige in ons land. Zo zag ik onlangs op de A12
vlak bij een grote stad ook een heel stelletje kippen
op de vangrails zitten dutten!
Waar onze dorpskip dan precies woont? Nee, dat
vertel ik niet. Het is nu, ook zonder extra kiptoe-
risme, al druk genoeg op onze snelweg!